Deze ad hoc vraag brengt de wetgeving en huidige praktijken in de EU-lidstaten in kaart met betrekking tot het gebruik van het Europees reisdocument voor de terugkeer van irregulier verblijvende derdelanders (TCN’s). De bevraging geeft een overzicht van de mate waarin het document in de praktijk wordt gebruikt, welke derde landen het aanvaarden, of er operationele procedures bestaan en in welke mate het document wordt erkend voor transit.

De Belgische autoriteiten hebben deze ad hoc vraag gesteld om inzicht te krijgen in hoe andere lidstaten informatie verstrekken aan onderdanen van derde landen in het kader van terugkeer. Dit om te voldoen aan de verplichtingen uit de Terugkeerrichtlijn en om te beoordelen of het aanbieden van deze informatie via een website of digitale toepassing voldoende is.

Deze ad hoc vraag onderzoekt hoe EMN-leden nieuwe technologieën inzetten om taalbarrières tijdens terugkeerprocedures van derdelanders te overwinnen. Er wordt gekeken naar het gebruik van hulpmiddelen zoals vertaalsoftware, handapparaten, mobiele apps en kunstmatige intelligentie gedurende het terugkeerproces. De vraag analyseert ook de relevante juridische en gegevensbeschermingskaders en de toepassing van deze technologieën bij terugkeeractiviteiten, zoals identificatie, communicatie van besluiten en detentieprocedures.

Deze ad hoc vraag, gelanceerd door EMN België, onderzoekt of de autoriteiten in andere EMN leden elektronische apparaten van derdelanders die zich irregulier op het grondgebied bevinden, kunnen doorzoeken in het kader van terugkeer. In de ad hoc vraag wordt gepeild naar de wettelijke voorwaarden waaronder dergelijke doorzoekingen kunnen plaatsvinden, de categorieën van de betrokken personen, eventuele statistieken, veronderstelde impact op de identificatie van derdelanders, en eventuele geplande wetswijzigingen.

Deze ad hoc vraag onderzoekt de procedures voor vrijwillige terugkeer van Oekraïense onderdanen die tijdelijke bescherming genieten in EU-lidstaten, waarbij de nadruk ligt op de ondersteuning die wordt geboden bij hun terugkeer en re-integratie. Het doel van deze ad hoc vraag is om inzicht te krijgen in de verschillende nationale benaderingen om vrijwillige terugkeer te vergemakkelijken, met inbegrip van de vraag of bijstand bij re-integratie wordt aangeboden en hoe deze programma's worden gefinancierd.

Deze ad hoc vraag onderzoekt hoe EMN-leden en waarnemerslanden gebruik maken van service providers voor terugkeer- en re-integratie diensten. Het behandelt of landen de operaties zelf uitvoeren of afhankelijk zijn van service providers, de details over contracten en aanbestedingsmethoden die worden gebruikt, en hoe zij de Europese Aanbestedingsregels in overweging nemen bij het bepalen van de aanbestedingsmethoden, inclusief eventuele uitzonderingen die directe contracten rechtvaardigen.

Deze ad hoc vraag onderzoekt de termijn waarbinnen een administratieve autoriteit een aanvrager van internationale bescherming of een irregulier verblijvende onderdaan van een derde land die moet worden teruggestuurd, zonder rechterlijke toetsing mag vastzetten.

Deze Inform onderzoekt de goede praktijken en uitdagingen in de samenwerking tussen de verschillende partijen die betrokken zijn bij de terugkeer en re-integratie van derdelanders. Het legt uit hoe verbeterde coördinatie tussen de betrokken partijen, versterkte institutionele kaders en effectieve nationale strategieën een consistente en gestructureerde aanpak van terugkeer en re-integratie in Europa kunnen faciliteren.

In deze ad hoc vraag wordt onderzocht hoe verschillende EU-lidstaten artikel 15 van de Terugkeerrichtlijn (2008/115/EU), artikel 8 van de Richtlijn opvangvoorzieningen (2013/33/EU), en artikel 28 van de Dublinverordening (EU 604/2013), die allemaal betrekking hebben op de bewaring van onderdanen van derde landen, hebben geïmplementeerd.

Deze ad hoc vraag onderzoekt welke alternatieven voor detentie het meest worden gebruikt, vooral voor gezinnen met kinderen, en hoe de effectiviteit van de alternatieven voor detentie wordt beoordeeld. Het analyseert verder welke elementen (indicatoren, verklaringen enz.) in aanmerking worden genomen alvorens een alternatief voor detentie op te leggen en welke uitdagingen daarbij worden tegengekomen.